Pers

Sedated (ep):

Recensie blad: Muziekwereld (januari 2011)

Vandegarde is de band rondom zanger/componist Jan Vandegarde. Hij is in het Haagse al jaren actief in rockbands als Backbone en Boner. Vorig jaar liep hij tegen producer/technicus David Cok aan en samen besloten ze de krachten te bundelen met Sedated als resultaat. Op deze ep staan vijf eigen nummers in het wat steviger rock-segment. Jan Vandegarde heeft een doorleefde stem die perfect bij zijn muziek past. De tracks zijn qua ritmesectie en gitaarwerk lekker stevig. Ik was zeer gecharmeerd van de gitaararrangementen. Lekker jaren zeventig met muzikale voicings. De teksten zijn helemaal rock’n roll suicidal en worden functioneel en gedoseerd van tweede stemmen voorzien. Producer David Cok maakte er een stevige en gebalanceerde mix van. Tijdloze rock die naar meer smaakt.(bron: http://www.ntb.net/index.php?page=cdrecensies&id=385)

Recensie blad: Speaker (nummer 79)

“Sinds mijn 12e word ik dagelijks overvallen met ideeën, melodieën en lappen tekst die op de meest vreemde momenten in mij opkomen. Als ik hier niks mee doe word ik steeds onrustiger en krijg ik zelfs lichamelijke klachten.” Met deze woorden opent Jan VandeGarde zijn website. VandeGarde is geen eendagsvlieg te noemen. Hij is al jaren actief. Rondom Den Haag scoorde hij in de tweede helft van de jaren negentig hoge ogen met de rockformatie Backbone en later met Boner. Op de mini-cd Sedated doet deze man precies waar hij goed in is; ijzersterke rockliedjes maken met een veelzijdigheid aan rockstijlen. Hij wordt hierbij terzijde gestaan door onder anderen David Cok voor de productie en Patrick en John Tak op gitaren. Deze tweeling sleepte Jan door het Backbone avontuur heen en voelen Jan’s composities prima aan. Alle rockcliché’s komen voorbij en worden op een heerlijke sleazy wijze verweven in de nummers. Het titelnummer heeft een pakkend refrein en laat je al niet meer los na de eerste luisterbeurt. Elk nummer klinkt anders maar in zijn totaliteit is er wel één geluid. Jan is een allrounder pur sang. De ene keer klinkt het als de jaren tachtig, dan horen we de sixties opborrelen of is het nummer gedompeld in een jaren zeventig sausje. De spierballenrock uit de nineties zijn het beste hoorbaar in ‘Cruel World’. Vocaal wordt er ook uitgepakt. In ‘Now & Forever’ komen The Beatles gemixed met Willy Deville langs. Deze man heeft erg veel in zijn mars. Het wachten is op de langspeler. (bron: http://www.popunie.nl/?id=7163)